Bu Köylüyü Küstürme Oyunu Kimin?

Karadeniz’de yine o bildik ama bu yıl her zamankinden daha kasvetli bir hava var. Hasada şurada sayılı günler kaldı ama fındık emekçisi yine kara kara düşünüyor…

"Üreticimizin taleplerini istişare ediyoruz." denilen ve güler yüzlü fotoğraflar paylaşılan Ankara’daki toplantıların sonucunda, üreticinin derdine derman olacak tek bir kelime bile çıkmıyor. Gübre uçmuş, ilaç uçmuş, işçi yevmiyesi fırlamış gitmiş ama fındık fiyatı gerisin geri çakılıyor. Akıl alır gibi değil!

Ne oldu da geçen eylül ayında 350 TL’yi gören o fındık, bugün Düzce’de 160 TL’ye kadar düştü? Muhalefet ve üretici temsilcilerine göre; bu işin tek bir adı var: Sahipsizlik. Yani fındık üreticisi serbest piyasa ile tekelin insafına bırakılıyor.

Geçtiğimiz günlerde fındıkçının feryadına ses olan CHP Ordu Milletvekili Seyit Torun, acı gerçekleri yüze vurdu.

Torun öyle bir rakam verdi ki, fındığın sadece bahçedeki köylüyü değil, bütün Karadeniz’i nasıl ayakta tuttuğunu anlıyorsunuz. Ordu’da sadece son 5 ayda tam 580 esnaf dükkanına kilit vurdu, kepenk kapattı! Fındıkta para yoksa esnafta da yok, sokakta da yok.

Mazotun, gübrenin hali ortadayken bugün 1 kilo fındığın köylüye maliyeti 200 TL sınırını çoktan aştı. Maliyetin 200 lira olduğu yerde serbest piyasada fındık 160 liraya düşerse, bu köylüyü küstürmek demek değil de nedir?

İşin içinden gelen, köylünün, emekçinin halinden en iyi anlayan Akçakoca Ziraat Odası Başkanı Kadir Mutioğlu da çok net bir hesap çıkardı ortaya. Mutioğlu diyor ki; “Fındığın reel üretim maliyeti net 240 TL'dir.”

Üreticinin çoluğunun çocuğunun rızkını kazanması, borcunu ödeyip seneye de bahçeye hevesle girebilmesi için acilen şu adımların atılması şart:

“TMO, fındık alım fiyatını en az 320 TL olarak açıklamak zorundadır. Bunun altındaki her rakam köylüyü doğrudan zarara, borç batağına sürükler."

Şimdi genellikle fiyat artış yüzdesi fındıkla paralel giden yaş çayı ele alalım. Yaş çaya verilen yüzde 37.6'lık artış, fındığa uygulanırsa, karşımıza 270 TL gibi bir rakam çıkacak. Ki bu hayat pahalılığında bu rakam kurtarmaz! Tarlada ter döken emekçinin beklentisi en düşük 320 TL. Yüzünün gülmesi, biraz nefes alması için gereken ise 350 TL. 

Her yıl olduğu gibi yine rekolteyi kasıtlı olarak yüksek gösterip fiyatı aşağı çekmeye çalışma oyunları kapıda! Bu oyunu bozacak tek bir kale var; Toprak Mahsulleri Ofisi.

Ama TMO geçmişteki hataları yapmamalı. Kapısına geleni geri çevirip, köylüyü tüccarın kucağına itmemeli. Bu sezon TMO, köylünün getirdiği her bir kilo fındığı gıkını çıkarmadan satın almalı, elde kalan eski fındıkları da makul bir fiyat farkıyla alıp piyasayı rahatlatmalı, vakit kaybetmeden, hemen bugün güçlü bir alım fiyatıyla sahaya inmeli.

Unutmayalım ki; fındıkçı bahçeye küserse, o çok övündüğümüz ihracat rekorları da hayal olur. Gün, toprağı işleyen, bu ülkeye döviz kazandıran Karadeniz insanının yanında dimdik durma günüdür.

Dilerim ki bu hasat sezonunda kazanan yine yabancı karteller değil, tarlada ter döken köylümüz olur.