DÜZCELİ FINDIK ÜRETİCİSİNDEN CUMHURBAŞKANI ERDOĞAN’A SESLENİŞ

Düzceli fındık üreticisi Abdülkadir Yalçın, sosyal medya hesabından yaptığı paylaşımda, şu ifadeleri kullandı:

"BİZ SENİ 2002’DEN BERİ HİÇ UNUTMADIK CUMHURBAŞKANIM, BİZİ NİYE UNUTTUN?"

“Sevgili Cumhurbaşkanım, bir taraftan yağmur yağıyor, bir taraftan biz ilaç atıyoruz, fındığa. Bizi niye unuttun Cumhurbaşkanım? Bizi niye unuttun? Biz seni 2002’den beri hiç unutmadık Cumhurbaşkanım. Bir yıldan beri fındık fiyatları geri geri geliyor. 

Bir İtalyan firması gelmiş. Bütün sana oy veren halk çiftçinin emeğini alın telini çalıyor. Kimsenin gözüne yaşına bakmıyor. Kimse ağzını açıp tek kelime etmiyor. Bir taraftan yağmur yağıyor sayın Cumhurbaşkanım. Bir taraftan da ben sıvı gübre atıyorum fındığımıza.

Randıman için. Cumhurbaşkanım biz seni sevdik. Ehli iman olduğuna inandık da sevdik. Kur'an azimşan okuyor diye sevdik. Namaz kılıyor diye sevdik. İmama tipli diye sevdik. 

Cumhurbaşkanım bizi niye unuttun? Bizi niye unuttun? Neyin fiyatı geri geldi de fındığın fiyatı yüz elli liraya kadar düştü. Cumhurbaşkanım siz istediniz. Biz destek verdik. Her seferinde. Ama şu anda bak. Bize kimse destek vermiyor Cumhurbaşkanım.

"BİR BARDAK ÇAY 40 LİRA, 4 ÇAY FİYATINA FINDIK SATIYORUZ!"

Bakın ilaç yapıyorum. Bir taraftan yağmur yağıyor. Bir taraftan ben sıvı gübre atıyorum. Çoluk çocuğum için, ailem için, yuvam için, memleketim için. Biz çiftçiyiz Cumhurbaşkanım. Fındıkla alakalı mücadele ediyoruz. Ama bizi kimse duymuyor. Hiçbir Tarım Bakanı bizi duymuyor. Hiçbir milletvekili bizi duymuyor. Sayın Cumhurbaşkanım. Siz istediniz biz geceler boyunca sokaklarda kaldık. Yattık. Cumhurbaşkanım sizi biz Allah rızası için sevdik. Ehli iman olduğunuza inandık da sevdik. Müslüman olduğunuza inandık da sevdik. Lakin Cumhurbaşkanım bizi unuttunuz. Ben Düzce’denim.

Adım Abdülkadir Yalçın. Bir taraftan yağmur yağıyor Cumhurbaşkanım. Fındık üreticileriyle alakalı kimsenin ağzı açılmıyor. Bir artık firma ya da iki firma ya da İtalyan firması hangisiyse bizim yüce Allah'tan başka dostumuz yok. Yüce Allah'tan başka yardımcımız yok. Sizi de Allah için sevdik. İşiniz yoğun. Mücadeleniz çok. Ama siz istediniz Cumhurbaşkanım. Siz istediniz bu memleketi yönetmek. Bir bardak çay 30 lira, 40 lira. Dört tane çay içsen, dört, sekiz, on altı, 160. Fındık da 160 lira Cumhurbaşkanım. Elli randuman 160 lira. Elli randuman gelmedi mi 140. Bize siz sahip çıkmayacaksanız bize kim sahip çıkacak Cumhurbaşkanım? Buyurun. İlaç yapıyorum bak Cumhurbaşkanım. Fındıkları ilaçlıyoruz. Sıvı gübre atıyoruz. Gübre fiyatları mı geri geldi? Mazot fiyatları mı geri geldi? Elektrik mi geri geldi? Peynir, zeytin mi geri geldi? Cumhurbaşkanım biz Allah için seni sevdik ya. Ama bizi unuttunuz Cumhurbaşkanım.

"FERDAYIMIZI NE MİLLETVEKİLİ AYŞE KEŞİR DUYUYOR NE DE TARIM BAKANI!” 

Çiftçiyi unuttunuz. Bakanlarınızın ağzını açmıyor kimse. Milletvekilleri ağzını açmıyor. “Kadir yapma, konuşma” diyorlar. “Aldırırlar seni” diyorlar. Ben Cumhurbaşkanıma hakaret etmiyorum. Bir garip çiftçiyim. Fındık üreticisiyim. Fındık altı biçmesi 7 bin lira Cumhurbaşkanım. Gübre fiyatları belli. Sizin verdiğiniz taban fiyat 195 lira şu anda fiyat 160 lira, elli randuman gelirse şu anda kanunen suç işliyorlar ama kimse ağzını açmıyor Cumhurbaşkanım. Biz üreticiyiz. Çiftçiyiz. Biz fındığı üreteceğiz. Ülkemize kazandıracağız. Vergimizi vereceğiz. Cumhurbaşkanım, siz de bize sahip çıkmayacaksınız, gayri daha yapacak hiçbir şey yok. Gayri yapacak hiçbir şey yok. Bizim bir tek güvencemiz yüce Allah. Yüce Allah'a çok secdeye kapanarak sizin için dua ettik biz. Yarabbi sana hamd olsun. Yarabbi ehli iman bir başbakanımız oldu. Cumhurbaşkanımız oldu diye. Secdede Allah'a en yakın yer olduğu için secdede dua ettik. Ama bizim feryadımızı ne Düzce'nin milletvekilleri duyuyor. Ne başkası duyuyor.

Ne Tarım Bakanı duyuyor. Hiçbiri duymuyor. Toplantı yaptık, toplantı yaptık. Bir yıldan beri toplantı yapıyorlar. Bu konuşma eğer suçsa onu da ben bilmiyorum. Ama ben Cumhurbaşkanıma hakaret etmedim. Hakaret etmiyorum. Kimseye de hakaret etmiyorum. Sadece bir fındık üreticisi olarak, çiftçisi olarak yağmur yağarken ilaç atan bir çiftçi işte.

"YABANCI FİRMA ÇİFTÇİYİ MAHVEDİYOR, BİR TANE VEKİLİN SESİ ÇIKMIYOR!"

Yağmur yağıyor. Ben de ilaç atıyorum. Ne atıyorum? Sıvı gübre atıyorum. Fındığın içini daha iyi doldursun, randuman olsun diye. Suç mu işledik? Cumhurbaşkanımıza ulaşmak mümkün değil. Cumhurbaşkanım bir limon sıkıntısı oldu. Anında çözdünüz. Bir başörtülü belediye başkanına, bayan belediye başkanına hakaret ettiler, dalga geçtiler. Allah razı olsun hemen çözdünüz. Ama fındıkla alakalı kimsenin ağzını bıçak açmıyor Cumhurbaşkanım. Ne Düzce Milletvekili Ayşe Keşir, ne Tarım Bakanı, ya kimse kimse. Cumhurbaşkanım biz seni Allah için sevdik. Allah için sevdik Allah. Alnı secdeye gidiyor sevdik.

Biz de geceler boyu her gün cuma, perşembeyi cumaya bağlayan akşam hafız babamla beraber sizlere dua ettik. Allah'a hamdolsun diye. Ama geldiğimiz noktada Cumhurbaşkanım her şey ateş pahası fındık dört çay bardağı fiyatına. 

Bir İtalyan firması gelecek sana oy veren, senin her sözünü dinleyen sana destek olan çiftçini mahvedecek ve hiçbir vekilin de sese çıkmıyorsa biz ne yapabiliriz Cumhurbaşkanım? Biz ne yapabiliriz? Allah'ın rahmeti bereketi üzerine olsun. Ben suç işlemedim. Düşünce özgürlüğü altında fikirlerimi Cumhurbaşkanı'na iletebilmenin başka yöntemini bulamadım. Şakır şakır yağmur yağıyor. Ben ilaç atıyorum.”