Bir el vermek bu kadar mı zor?

Düzcespor bir dönem şampiyonluklar kovalayan, üst liglerde bıraktığı izlerle hafızalarımıza kazınan bir camiaydı. Bugün ise kayyum yönetimi ve yeniden yapılanma sürecinde…

Böyle çalkantılı, cebinde parası olanın bile kaçtığı, taşın altına el koymanın büyük risk sayıldığı bir süreçte iş insanı Selahattin Kudu ve yönetimi kulübe sırt çevirmedi ve kayyum yönetimi teklifine ‘Evet’ dedi.

Şimdi bu özverili yönetim, teknik heyet ve sahada terinin son damlasına kadar savaşacak gençler ile birlikte yeni sezona en yüksek moral ve motivasyonla başlamak istiyor. Ama sadece "Haydi çocuklar!" demekle bu gemi yürümüyor. Maneviyat iyi güzel de, bu kulübün acil nakit paraya ihtiyacı var.

Eğri oturup doğru konuşalım… Düzce Valisi Sayın Mehmet Makas ve Düzce Belediye Başkanı Sayın Dr. Faruk Özlü olmasa, bu takımın hali haraptı, orası kesin. Ama her şeyi de devletten, belediyeden beklemek ne kadar doğru?

Her sezon takımın bütün yükünü 3 tane ana sponsorun sırtına yüklüyoruz. Sonra paralar bitip borçlar birikince, "Takım niye yenildi, niye küme düşüyoruz?" diye dövünüyoruz.

Öyleyse sorma zamanı… Düzce iş dünyası ve devasa sanayimiz, bu şehrin takımına gerçekten yeterince sahip çıkıyor mu? Birkaç duyarlı firmanın sırtına yüklenen bu yük, neden adil şekilde yayılmıyor? Düzcespor’a iki kuruş destek vermeye gelince çoğu zengin, kafayı kuma gömmeyi seçiyor.

Elbette günübirlik bağışlar veya geçici çözümlerle bu çark dönmez. Düzcespor’un kendi ayakları üzerinde durabilmesi için ayağı yere basan, kalıcı gelir projelerine ihtiyacı var. Şıralık bölgesini Düzce’nin yeni spor üssü olarak planlayan ve Düzcespor’u bu kompleksin kalbine yerleştiren Belediye Başkanı Dr. Faruk Özlü’nün, kulübe sürekli gelir sağlayacak model üzerindeki çalışmaları son derece kıymetli. Bu sistem kurulduğunda, uzun yıllardır mütevazı bütçelere mahkum kalan Düzcespor, eminim kimseye ihtiyaç duymadan sadece ‘şampiyonluğa’ odaklanan kurumsal bir yapıya kavuşacak. Fakat o gün gelene kadar, Düzce’nin takımına destek vermekten kaçınmayı anlamak mümkün değil!

Farklı kültürlerin bir arada yaşadığı Düzce’de, Düzcespor tek ortak payda ve en birleştirici güç. "Düzceli’yim" demekle "Düzcesporlu’yum" demek arasında hiçbir fark yok! Düzce’de büyüyen bir gencin bu şehre aidiyet duymasının yolu, kendi şehrinin takımını sahiplenmesinden geçmez mi?  

Bakın, yağmur-çamur demeden deplasman otobüslerini dolduran,  yüreğini tribünde bırakan fedakar bir taraftar grubumuz var. Zaman zaman tribünler ile yönetimler arasında kırgınlıklar yaşansa da Düzcespor, taraftarıyla bir bütündür.

Son sözüm de siyasetçilere…

Bu takıma tesis ya da dükkan tahsisi lazım ki kendi kasasını doldursun. Bakanlıktan mı çözülecek, Ankara’dan mı getirilecek, belediyeden mi devredilecek… Kalıcı adımları atmak için daha neyi bekliyorsunuz?

Düzcespor bu şehrin gururudur. Ya hep birlikte bu takımı ayağa kaldıracağız ya da gözümüzün önünde eriyip gitmesini izleyeceğiz.